Het examen Schrijven

Het eerste wat je moet weten: op niveau A2 schrijf je met pen en papier. Niet op een computer. Dat is het enige onderdeel waarvoor dat geldt.

DUO zegt zelf: een korte brief, of een formulier invullen. In de openbare oefenexamens zie je grofweg deze vier vormen terug.

Bij elke opdracht staat in de instructie welke punten je moet noemen. Dat is geen suggestie. Dat is de checklist waarop je beoordeeld wordt.

Door mensen, niet door een computer. Dat betekent twee dingen. Ten eerste: het hoeft niet perfect te zijn — een beoordelaar leest of je boodschap overkomt. Ten tweede: het duurt langer voordat je je uitslag hebt.

Waar in grote lijnen naar gekeken wordt:

• Heb je de opdracht uitgevoerd? Staan alle gevraagde punten erin? Dit weegt het zwaarst, en het is het makkelijkst te controleren.
• Is het begrijpelijk? Snapt de lezer wat je bedoelt, ook met een paar fouten erin?
• Past de vorm bij de situatie? Een brief aan de gemeente is anders dan een briefje aan je buurvrouw.
• Woorden en zinnen. Genoeg variatie, en zinnen die lopen.

Marieke Schipper · NT2-docent

Als ik één ding mocht veranderen aan hoe mensen zich voorbereiden: schrijf de gevraagde punten eerst over als kladlijstje, en streep ze af terwijl je schrijft. Ik zie prachtige brieven die zakken omdat er drie punten gevraagd werden en er twee in staan. Dat is geen taalprobleem.

De uitslag van de taalexamens komt normaal binnen 8 weken. Maar voor Schrijven A2 en Spreken A2 geldt op dit moment een langere termijn.

Dit is een bericht van DUO en het kan veranderen — controleer de actuele stand vlak voordat je plant. Maar zolang het geldt, is de conclusie duidelijk: doe Schrijven vroeg. Als je het aan het einde van je termijn plant en je zakt, heb je geen tijd meer voor een herkansing.

Schrijven is het onderdeel waar oefenen het meest direct effect heeft, omdat je fouten zíchtbaar zijn en je ze dus kunt aanpakken.

Marieke Schipper · NT2-docent

Bouwstenen zijn geen valsspelen. Nederlanders gebruiken zelf ook steeds dezelfde openingszinnen. Als je vijf standaardzinnen kent voor een aanvraag, een klacht en een afspraak, dan gaat je hoofd tijdens het examen over wát je schrijft in plaats van over hóe je begint.